هنوز شاپرک می پرد ...

کجا نشسته ای؟

نمی دانم کجایی...

در وجودم نهفته شدی...؟!

در بین دستانم...؟!

در قلبم...؟!

در گوشه چشمانم...؟!

در آسمان ایمانم...؟!

در کجا نشسته ای؟

کنار ساحل آرامش من...؟!

آنجا که تپش قلبم به شماره می افتد؟!

شاید آنجا که شاپرکی بر گل آرام می نشیند!!

کجا تو هستی که اینگونه به وجودم ملحق می شوی..؟!

در بی خوابی هایم..

در شبهای بی قراریم...

در متن تمام تنهاییم

چگونه تو آرام گرفتی در این آشوب؟؟

تو کجا آشکار اینگونه پنهان شده ای؟؟

در زیر پوست من

چه لطیف می جهی...

تو در فراسوی هر زمان

در هر جای این مکان

با منی...

طوری روحم با عشق تو آمیخته شد که انگار

تو خود منی...

عکس تـو را

به سقف آسمان سنجاق میکنم

حال که این روزها

از فرط دلتنــــگی

چشمانم مدام رو به آسمان است

بگذار تو در قاب چشمانم باشی ...